ukryj menu          

Schronienie przed burzą

Shelter From The Storm (מחסה מהגשמים)
(Blood on the Tracks - 1975)
słowa i muzyka: Bob Dylan
tłumaczenie: Sylwek Szweda 22.02.2004
(współpraca przy tłumaczeniu: Adam Orendorz  22.02.2004)
        E                   H7          A                       E

To było w innym życiu, harówy pełnym i krwi,

          E                        H7       A                  E

Gdy ciemność była cnotą i błota pełno w nim.

     E                           H7              A

Uciekłem stamtąd szybko, bo wciąż było mi źle.

    E                           H7                     A      H7      E

Wejdź, powiedziała do mnie, przed burzą ukryj się.

 

I gdybym tak przechodził tą drogą jeszcze raz

To zrobię dla niej wszystko i zawsze znajdę czas

Nie zlęknę się już śmierci, choć zimno jest i źle -

Wejdź, powiedziała do mnie, przed burzą ukryj się.

 

Gdy nie mówiła nic, milczałem także ja

Na włosku zawieszony ucichł cały świat

Wyobraź sobie miejsce w przytulnym, ciepłym śnie -

Wejdź, powiedziała do mnie, przed burzą ukryj się.

 

Zmęczony nieustannym bieganiem tu i tam

Ścigali mnie jak zwierzę, a z nieba leciał grad

Ukryłem się gdzieś w krzakach, lecz ona znalazła mnie -

Wejdź, powiedziała do mnie, przed burzą ukryj się.

 

Spojrzałem za siebie, z ciemności wyjrzał dzień

We włosach miała kwiaty, myślałem że śnię

Zdjęła z wdziękiem koronę cierniową z głowy mej -

Wejdź, powiedziała do mnie, przed burzą ukryj się.

 

Poczułem się tak pewny, aż coś przepadło mi

Przed nami nagle ściana stanęła niby dym

Zgubiłem swoją drogę, lecz ona o tym wie -

Wejdź, powiedziała do mnie, przed burzą ukryj się.

 

 

Zastępca w twardych butach od rana straszy mnie

Na koniu kaznodzieja popędził Bóg wie gdzie

I jednooki grabarz co duje w głuchy róg -

Wejdź, powiedziała do mnie, przed burzą schroń się tu.

 

Słyszałem noworodki płaczące cały dzień

Jak gołąb w żałobie i starych ludzi jęk

Samotnych, opuszczonych, kopniętych w kąt jak śmieć -

Wejdź, powiedziała do mnie, przed burzą ukryj się.

 

W małej wiosce na wzgórzu nikt nie rozpoznał jej

Kupczyłem o zbawienie, z ciuchów obdarli mnie

Podali mi truciznę, niewinność mieli gdzieś -

Wejdź, powiedziała do mnie, przed burzą ukryj się.

 

Wciąż żyję w obcym kraju, przekroczyć muszę próg

Piękność po ostrzu brzytwy spacerkiem przyjdzie znów

Gdyym wrócić mógł do czasu narodzin Boga i jej -

 

Wejdź, powiedziała do mnie, przed burzą ukryj się.

22.02.2004
Shelter from the storm(Bob Dylan) MY FAVORITE!
Shelter From The Storm ( Bob Dylan )
Ed Roland - Shelter From The Storm
Shelter from the Storm - Bob Dylan
NEW PONY "Shelter from the storm"
Bob Dylan - Shelter From The Storm
Weber Brothers - Shelter From The Storm
Shelter From The Storm- Andy Hill & Renee Safier
Shelter from the Storm- Bob Dylan cover
Bob Dylan - Shelter from the Storm Cover
Shelter from the Storm מחסה מהגשמים
Shelter from the Storm
Shelter from the Storm lesson - Bob Dyl

Shelter From The Storm"to piosenka Boba Dylana , wydany na jego 15 studyjnym albumie Blood On The Tracks w 1975 roku. Piosenka pojawi się na dwóch albumach koncertowych Boba Dylana - Hard Rain w 1976 roku i At Budokan w 1978 roku. 

Blood on the Tracks – 15 studyjny album Boba Dylana nagrany we wrześniu i grudniu 1974 r. oraz wydany w styczniu 1975 r. Był to jeden z najbardziej osobistych albumów Dylana.
W lutym 1974 r. zakończyła się koncertowa tura Dylana. Pomiędzy lutym a wrześniem, kiedy rozpoczął nagrywanie Blood on Tracks, jedyny jego nagrany publiczny występ odbył się 9 maja, gdy zaśpiewał kilka piosenek na zorganizowanym przez Phila Ochsa benefisowym koncercie „Przyjaciele Chile” (ang. „Friends of Chile”) w celu poparcia prezydenta Salvadora Allende. Był to zarazem najlepiej udokumentowany publiczny „występ” Dylana całkowicie pijanego. O ile na pojedynczych zdjęciach widać niby wesołego faceta machającego butelką wina, to taśma z nagraniem tego wydarzenia jest po prostu przerażająca.
Ten „stracony weekend” Dylan zawdzięczał separacji z żoną Sarą. Wygrzebał się z tego na tyle, że latem był już jako samotny rodzic z trzema swoimi dziećmi w świeżo zakupionej posiadłości w Minnesocie. Rozpoczął wtedy pracę na cyklem piosenek i pod koniec lipca zademontrował 8 lub 9 kompozycji Timowi Drummondowi i Stephenowi Stillsowi. Trzeba przyjąć, że były to utwory przygotowywane do nowego albumu.
Nowy album wyrósł oczywiście z Planet Waves, następującego po nim tournée i z pełnej determinacji mówienia o jego żonie i małżeństwie. W przypadku co najmniej jednej piosenki dołączyły się do tego jego doświadczenia z Meksyku podczas kręcenia filmu Pat Garrett i Billy Kid.
Jednak największą inspiracją Dylana do nagrania tego albumu był nauczyciel malarstwa, 73-letni wówczas, Norman Raeben (nota bene syn Szolema Alejchema). Dylan zapisał się do jego klasy i uczęszczał na kurs 5 razy w tygodniu. Raeben traktował wszystkich bardzo indywidualnie. Jego rozmowy z Dylanem dały muzykowi możliwość otwarcia się i znalezienia drogi do nowej „techniki”, która pozwoliła mu na nagranie tego albumu i nakręcenie filmu Renaldo and Clara.
Dylan nagrał album w Nowym Jorku w połowie września. Płyta była gotowa do wydania i zaczęto nawet rozpowszechniać promocyjne kopie. Nagle Dylan zadecydował, że nie jest zadowolony z nagrań. Pojechał do Minneapolis i poprosił swojego brata o zebranie jakiś muzyków na sesję nagraniową. I wtedy – to znaczy w grudniu – zostały nagrane nowe wersje ”Tangled Up in Blue”, ”Idiot Wind”, „If You See Her, Say Hello”, „Lili, Rosemary and the Jack of Hearts” oraz ”You're a Big Girl Now”. Ponieważ Dylan śpiewa zawsze o tym, co czuje w danym momencie, poszerzyło to znacząco bogactwo emocjonalne płyty. Mimo iż zarówno Joni Mitchell jak i Robbie Robertson woleli oryginalne nagrania, Dylan postanowił jednak umieścić pięć nowych wersji.
Dylan wchodząc do studia we wrześniu miał już gotową kolejność utworów. Miał pewne problemy z utworem kończącym płytę i wahał się pomiędzy aktualnym zakończeniem przez ”Buckets of Rain” a nagranym na sesji 5 „Up to Me”.
Jego wybór studia także nie był przypadkowy, bowiem studio A & R dawniej nazywało się Columbia Studio A. A właśnie tam Dylan nagrał sześć swoich pierwszych albumów.
Sesja z 16 września uchodzi za najlepszą sesję Dylana w ogóle. Powstało podczas niej sześć wybitnych utworów, z których dwa były całkowicie gotowe na album: „Tangled Up in Blue” i „If You See Her, Say Hello”. Inne nagrane wtedy utwory to „Call Letter Blues”. (który razem z dwoma wspomnianymi uprzednio piosenkami ukazał się na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991, „Lily, Rosemary and the Jack of Hearts”, „Simple Twist of Fate” oraz „You're a Big Girl Now”.
Podczas nagrywania albumu w Nowym Jorku Dylan właściwie nie wykorzystał grupy Deliverance Erica Weissberga (być może zagrali w jednym utworze). Pracował głównie z jej basistą Tonym Brownem, 17 września dodał organistę Paula Griffina. Gdy 17 września wpadł odwiedzić Dylana Mick Jagger – pili cały czas grając i śpiewając bluesy.
Głównym utworem albumu był „Idiot Wind” i on ulegał największym zmianom i to zarówno muzycznym jak i tekstowym (co czyniło go wyjątkiem, bowiem w żadnym innym utworze Dylan tekstów nie zmienił, nawet w Minnesocie).
Album ten jest zaliczany do arcydzieł Dylana, a wielu fanów i krytyków uważa go za jego najlepszą płytę lepszą nawet od Blonde on Blonde. Ale oba te albumy mają coś wspólnego, są klamrą spinającą pewien fragment życia artysty: utworem „Sad Eyed Lady of the Lowlands” ukazuje swoje uczucia do Sary Lownds, a „Blood on the Tracks” ukazuje uczucia spowodowane separacją od Sary.


LISTA UTWORÓW:

Tangled Up in Blue
Simple Twist of Fate
You're a Big Girl Now
Idiot Wind
You're Gonna Make Me
Lonesome When You Go
Meet Me in the Morning
Lily, Rosemary and
the Jack of Hearts
If You See Her, Say Hello
Shelter from the Storm
Buckets of Rain

*

Pędząc ”autostradą do sławy” Dylan wielokrotnie przekraczał prędkość i łamał przepisy, ale mimo to jego twórczość przetrwała próbę czasu. Artysta stał się ikoną, prawdziwą, żywą legendą. I wciąż nie chce zejść ze sceny. Będzie na niej tak długo, jak długo starczy mu sił – twierdzą jego przyjaciele. ”Według niego tak po prostu trzeba, trzeba zabawiać ludzi”.