ukryj menu          

Pytosz się mnie

Ty ptáš se mě
słowa i muzyka: Jaromir Nohavica
tłumaczenie: Sylwek Szweda 17.09.2012
(tłumaczenie na śląski)
e e/Fis e/G a e H7 e e/H e

 

e              D/Fis    

Siedli my w krzesłach pół na pół

G       H7

Durś cosik nom się cni

a e

Od rąk do rąk cołki stół

F0  a

Siedli my w krzesłach pół na pół

e H7 e e/H e 

A miesiąc w sztorach się szkli.

 

Cicho z gipsdeki zwiso w dół

Krzydła to som łod gacka

Od rąk do rąk cołki stół

Z rantu w posztrzodku ino ćma

Naroz do gorczka naszła.

 

 

e                  D/Fis 

Pytosz się mnie 

    G              a

A jo pytom cię

e                 H7                 e                            H7 

Milczymy łoba, bo czy mało słów jest na świecie?

e                 D/Fis  

Pytosz się mnie

     G             a 

A jo pytom cię

e                        H7                         e    e/H  e 

Kożdy różnie rzecze na innyj planecie.

 

2. 

Oczy się w oczy gapiom i

Krojcujom się ich błyski

A wilki cisnom się na wiyrch

Kiej czasem wzrok napotko wzrok

Som połne nienowiści.

 

Słowa co ich niy rzekło się

Dopadnom cię jak szlag

W żebraczyj szacie pełnyj dziur

Słowa co ich niy rzekło się

Som jak umarły ptak.

 

3.

A żeby koń gnoł wiymy to

Kaj go najlepiyj trzasnońć

A bujno jarzombiny kiść

Kiej zaczniesz w czułe miyjsce bić

Zmiyni się w ziorka piosku.

 

Siedzymy w jednyj izbie kaj

W ausgus ciepniynte kwioty

W izdebce jednyj jo i ty

Po boju wreszcie siedli my

I przeliczomy straty.

e/Fis e/Fis e/G e/G e/H e/H D/Fis D/Fis
 
17.09.2012
durś - wciąż, ciągle
cosik - coś
cni - nudzi, tęskni
cołki - cały
miesiąc - księżyc
w sztorach - w zasłonach
szkli - błyszczy
gipsdeka - sufit
gacek - nietoperz
rant - rów, kant, brzeg czegoś
w posztrzodku - na środku
ino - tylko
ćma - ciemność
naroz - nagle
gorczek - garnuszek, kubek
naszła - wpadła, wleciała
rzecze - mówi
gapiom - wpatrują
krojcujom - krzyżuja się
wiyrch - góra, wierzch
szlag - cios, uderzenie
przyfurgnom - przyfruną
ausgus - zlew, zlewozmywak, umywalka
ciepniynte - rzucone
kiejbyś - gdziekolwiek, gdzie byś
bajzel - bałagan
bój - walka

Jaromr Nohavica "Ty ptáš se mě"
Nohavica na Červenom kameni VI. - Ty ptáš se mě
Jola Literska - Ty pytasz mnie (Jaromir Nohavica)
Ty ptáš se mě - Ty pytasz mnie / Elżbieta Czyż & Leszek Sanetra
Ty pytasz mnie (Ty ptáš se mě), piosenka Nohavicy


Jaromír Nohavica (ur. 7 czerwca 1953 w Ostrawie) – czeski pieśniarz, kompozytor i poeta.
Piosenki Nohavicy mają bardzo różny charakter. Są wśród nich zarówno poetyckie, pełne zadumy ballady jak i wesołe, wręcz rubaszne pieśni.
Początkowo pisał teksty dla innych wykonawców, pracował m.in. w bibliotece w Czeskim Cieszynie. Dopiero od 1982, namówiony przez przyjaciół, zaczął sam wykonywać swoje utwory. Od tej pory stał się popularnym wykonawcą, a od lat 90. jest stale w czołówce najpopularniejszych czeskich pieśniarzy.
Poza Czechami sporą popularnością cieszy się również w Polsce, gdzie także koncertuje od 1998. Twórczość Nohavicy, mieszkającego na pograniczu kultur na Śląsku Cieszyńskim, przesiąknięta jest również polskimi akcentami, a artysta swobodnie mówi po polsku (prowadzi konferansjerkę swoich koncertów po polsku, choć twierdzi, że nigdy się nie uczył tego języka). W 2009 roku ukazał się album Świat według Nohavicy, z piosenkami Nohavicy w polskim tłumaczeniu i wykonaniu polskich artystów.
Napisał ponad 400 piosenek. Gra na gitarze i akordeonie („heligonce”) lub występuje z zespołem. Pisze własne teksty, ale także tłumaczy utwory innych wykonawców (Okudżawa, Wysocki, Cohen, Vian i inni), śpiewa też utwory Karela Kryla. Jego płyty, należące do gatunku poezji śpiewanej, należały do najlepiej sprzedających się płyt w Czechach. Płyta Divné století z 1996 uzyskała status platynowej płyty oraz tytuł „Płyty roku 1996” w czeskiej ankiecie muzycznej „Gramy”. W 2002 wystąpił w roli głównej w filmie Petra Zelenki „Rok diabła”.
Od 1986 był współpracownikiem czechosłowackiej służby bezpieczeństwa (Státní bezpečnost) o kryptonimie „Mirek”. Przekazywał informacje na temat swoich spotkań z Karelem Krylem, jednak twierdzi, że nie powiedział nic, co mogłoby komukolwiek zaszkodzić. Nohavica sam poinformował o tej współpracy.


TY PYTASZ MNIE
(tłumaczenie: Leszek Berger)
 
Siedzimy w krzesłach pół na pół,    
nieswojo nam i smutno.
Oddziela nasze dłonie stół.
Siedzimy w krzesłach pół na pół,
w zasłonach księżyc utknął.

A cisza, co oblepia strop,
ma skrzydła nietoperza.
Z rowu pośrodku pełznie mrok,
a cisza, co oblepia strop,
nieszczerze się wyszczerza.

     Ty pytasz mnie,
     a ja pytam cię,
     i milczymy razem,
     bo dość już padło słów i fraz.
     Ty pytasz mnie,
     a ja pytam cię,
     dwa monologi
     z dwóch oddalonych gwiazd.

Gdy czasem wzrok napotka wzrok,
blask wcina się w ciemności,
a wilki pną się już na stok.
Gdy czasem wzrok napotka wzrok
już nie ma w nim radości.

A każde z przemilczanych słów
niepięknym jest żebrakiem,
co wraca z ręką pustą znów.
A każde z przemilczanych słów
jest martwym ptakiem.

     Ty pytasz mnie...

Lubimy w czułe miejsce bić,
aż koń galopem ruszy.
A bujna jarzębiny kiść,
gdy zaczniesz w czułe miejsce bić,
na piasek ci się skruszy...

Siedzimy w jednej izbie dziś
z kwiatami w umywalce.
Pobojowisko Austerlitz,
siedzimy w jednej izbie dziś,
licząc poległych w walce.

     Ty pytasz mnie...