ukryj menu          

Tylko pionkiem w ich grze

„Only a Pawn in Their Game”
(„The Times They Are A-Changin'”, 1964 Columbia)
słowa i muzyka: Bob Dylan
tłumaczenie: Sylwek Szweda 13.09.2005
(współpraca przy tłumaczeniu: Andrzej Orzechowski 08.09.2005)
                G                 C h a    G

Kula w plecy z za krzaków gdzieś

     C h  a     G

Polała się krew

             G                  C G    D

W Jego imię ktoś zwolnił spust

               G                C h a G

W ciemności dwoje oczu  złych

         C        h a  G

I strzał w głowy tył

           C h   a     G

Ręce całe we krwi  -

                      C h a   G                

Nie będzie bronił go nikt  -

             C h aG

On nie liczy się  -

      G               D     C                 G

Bo jest tylko pionkiem w ich grze.

  

  

Wygłosił kazanie pewien ważny polityk:

Jesteś biały, więc co tu się krzywić

Od czarnych i tak będziesz zawsze miał lepiej

Więc już nie narzekaj  -

A imię  Negro  -

Jest tylko do tego  -

By zrobić karierę

I pomnożyć  interes

A biedny biały człowiek

Przypomni wtedy sobie

Dlaczego go gonią

I nikt go nie broni

On nie liczy się

Bo jest tylko pionkiem w ich grze.

  

Zastępcy szeryfa, żołnierze i rząd

Dostali nagrody, wypłaty i żołd

A biedny biały facet jak narzędzie w ich rękach

Uczony od dziecka

Co znaczy żyć pięknie  -

Że prawo jest z nim

Bo ma białą skórę

Jak podtrzymywać nienawiść

I zawsze być górą

Jak pozwolić innym

Ciągle myśleć za siebie

On nie liczy się

Bo jest tylko pionkiem w ich grze.

  

Z ubogiej chaty spoglądał na drogę

Tętent koni rozsadzał mu głowę

Nauczono go jak ma w grupie  żyć

Jak zaciskać pięść

Jak wieszać, linczować -

Jak strzelać w tył głowy

Jak się kryć pod kapturem

Jak zabijać bez bólu

Jak pies na łańcuchu

Bez żadnego imienia

I trudno za to go winić

On nie liczy się

Bo jest tylko pionkiem w ich grze.

  

Dziś Madgara Eversa pochowano w grobie

Razem z kulą w plecach i w głowie

Lecz niesiono Go tak jak samego króla

Aż nawet słońce

Wyjrzało z za chmur -

I oświetliło tych    

Co strzelają dziś

Może nawet ktoś

zrozumie z za grobu

Ten napis na kamieniu

Tuż obok jego imienia

Co przypominać ma tobie

Że on nie liczył się

Bo był tylko pionkiem w ich grze.

(kapodaster II  lub V lub VII próg)
 
13.09.2005
Bob Dylan- Only A Pawn In Their Game
Bob Dylan - Only a pawn in their game
Only a Pawn in the game
Ealy dylan # 2.mp4
Pawn in their game
ONLY A PAWN IN THEIR GAME BOB DYLAN
"Only A Pawn In Their Game" Ernie Medeiros' Eulogy w/ Blue Lew
Lise Dellac (la Fourmi 6 12 2012)

Only a Pawn in Their Game – piosenka typu pieśń protestu skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w sierpniu 1963 r. i wydana na trzecim studyjnym albumie The Times They Are a-Changin' w styczniu 1964 r.
Ten jeden z najważniejszych utworów Dylana związanych z aktualnymi wydarzeniami, był reakcją na zamordowanie 12 czerwca 1963 r. przywódcy ruchu praw obywatelskich Medgara Eversa.
Właściwie wszyscy muzycy z kręgu magazynu Broadside (jak m.in. Phil Ochs i Gil Turner) odpowiedzieli na to swoimi kompozycjami. Z tych kompozycji najmocniejszą pod każdym względem okazał się protest song „Only a Pawn in Their Game” Boba Dylana, chociaż trudno zaliczyć go do najlepszych jego utworów, zarówno jeśli chodzi o tekst, jak i o muzykę.
Prawie cały utwór jest bliski reportażowi, co było głównym zarzutem Dylana wobec Phila Ochsa. Jednak Dylan potrafił wybrnąć i z tego; wykorzystał zamordowanie Eversa do zbadania korzeni rasistowskiej polityki na Południu, co określa się terminem „prawa Jim Crow” lub tylko „Jim Crow”. Dylan potrafił zejść głębiej i porzucił narzucające się łatwe zdemonizowanie mordercy. Zobaczył, że biała biedota Południa jest także pewnego rodzaju ofiarą, poddaną uciskowi, chociaż subtelniejszemu niż poddani byli czarni mieszkańcy, i manipulacji.
Zamordowanie Eversa było głównym czynnikiem, który spowodował podpisanie przez przez Lyndona Johnsona prawa „Civil Rights Act” (pol. Ustawy o Prawach Obywatelskich) w 1964 r. i „Voting Rights Act” (pol. Ustawy o Prawach Głosowania) w 1965 r.
Ze względu na wyjątkowo aktualną tematykę kompozycja ta była wykonywana przez Dylana tylko w latach 60. XX wieku.

”The Times They Are a-Changin” – jedna z najpopularniejszych piosenek Boba Dylana nagrana w październiku 1963 r. i otwierająca album o takiej samej nazwie. Wydana także jako singiel.
23 października 1963 r. Dylan przystąpił do nagrań piosenki w Columbia Studio A w Nowym Jorku. Utwór ten był w jego repertuarze już od jakiegoś czasu; zagrał go specjalnie dla Sis Cunningham z magazynu Broadside oraz na początku października nagrał i zarejestrował fortepianową wersję u swojego wydawcy Witmark Music.
Niespodziewanie jednak Dylan miał spore problemy z nadaniem piosence podczas sesji jakiegoś zdecydowanego i dającego się umieścić na albumie kształtu. Pierwsze fortepianowe wersje zaskakują swoim monotonnym bębnieniem na pianinie. Właściwa forma piosenki pojawiła się na sesjach 24 października, gdy dzięki pewnemu już wykorzystaniu gitary dopasował swoje oryginalne frazowanie do tekstu i melodii kompozycji.
Trudno wyobrazić sobie sobie lepszy czas na wydanie takiej piosenki. Jesienią 1963 r. zamordowany został prezydent John F. Kennedy, nasiliła się wojna w Wietnamie oraz rozmachu nabrał ruch praw obywatelskich. Zarówno „Blowin' in the Wind” jak i „The Times They Are a-Changin'” stały się hymnami lewicowego politycznego aktywizmu lat 60. XX wieku.
Piosenka jest pieśnią protestu. Przedstawia się ją jako refleksję nad pokoleniem lat 60., amerykańską kulturą i działaniami polityków. Dylan nie zgodził się z tą interpretacją, mówiąc iż piosenka ta, to „jedyne słowa słowa jakie mogłem znaleźć by rozgraniczyć życie od martwoty”.
Utwór ten miał formę hymniczną, która doskonale nadawała się do wykonywania na wszelkiego rodzaju wiecach i manifestacjach, i wspólnego z tłumem śpiewania. Kiedy przyjaciel Dylana Tony Glover spytał go, dlaczego wybrał taką oczywistą formę piosenki, Dylan odparł po prostu ona wydaje się być tym, czego ludzie lubią słuchać.
Dylan w nocie zamieszczonej w broszurce albumu Biograph wskazał na muzyczne źródło jego kompozycji. Były nim szkockie i irlandzkie ballady, zwłaszcza „Come All Ye Bold Highway Men”, „Come All Ye Miners” i „Come All Ye Tender Hearted Maidens”. W tej samej nocie (str. 43) dodał: Chciałem napisać wielką pieśń, pewnego rodzaju pieśń tematyczną, wiesz,
 z krótkimi, zwięzłymi wersami, które nawarstwiają się na sobie w hipnotyczny sposób(…).
Dylan wywołał kontrowersję wokół piosenki, kiedy w 1996 pozwolił kanadyjskiemu Bankowi Montrealu na użycie jej w kampanii reklamowej.
Słowa piosenki zacytował Steve Jobs kiedy Apple Computer w 1984 roku zaprezentował komputer Macintosh.
Piosenka była wykonywana przez wielu artystów i została przetłumaczona na wiele języków. Polską wersję pod tytułem „Czas wszystko zmienia” z tekstem Agnieszki Osieckiej wykonywała między innymi Maryla Rodowicz.

The Times They Are a-Changin' – trzeci w karierze album Boba Dylana, wydany w 1964 roku przez Columbia Records.
Jest to pierwsza płyta artysty wypełniona w całości własnymi kompozycjami, poruszającymi problemy rasizmu, biedy, zmian społecznych i obyczajowych w Stanach Zjednoczonych.
Dylan rozpoczął prace nad tym albumem 6 września 1963 w Nowym Jorku. Odbyły się wówczas dwie sesje nagraniowe. Producentem całego albumu był Tom Wilson. Trzecia sesja odbyła się 12 września. Do czasu kolejnych nagrań nad albumem Dylan wystąpił na kilku koncertach z Joan Baez, przez co stał się bardziej widoczny w mediach. Kolejne sesje odbyły się 23 i 24 października (nagrano wówczas utwór "The Times They Are a-Changin'"). Podczas ostatniej, szóstej, sesji 31 października zakończono prace nad całą płytą.

1."The Times They Are a-Changin'"3:15
   
2."Ballad of Hollis Brown"5:06
   
3."With God on Our Side"7:08
   
4."One Too Many Mornings"2:41
   
5."North Country Blues"4:35
   
6."Only a Pawn in Their Game"3:33
   
7."Boots of Spanish Leather"4:40
   
8."When the Ship Comes In"3:18
   
9."The Lonesome Death of Hattie Carroll"5:48
   
10."Restless Farewell"5:32
   
  45:36
   

*


”Przed zamordowaniem Emmetta Tilla ja znałam strach przed głodem, piekłem i diabłem. Ale teraz pojawił się nowy strach - strach, że zabiją mnie tylko dlatego, że jestem czarna. To był najgorszy z moich strachów. (…) Nie wiedziałam, co jako Murzynka mam robić, a czego nie, żeby nie zostać zabitą”.                                                                                                                              

(Anne Moody, ur. w 1941 r., organizatorka Studenckiego Komitetu Koordynacyjnego bez Przemocy, w: Osiągnąć pełnoletność w Missisipi, 1968).