ukryj menu          

Hymn o miłości

słowa i muzyka: Sylwek Szweda 16.02.1998
Na podstawie fragmentu biblijnego 1 Listu do Koryntian św. Pawła z Tarsu 
(1 Kor 13,1−13).
                             h11 B5-                        B9+/5-
Jak miedź brzęcząca,   jak cymbał brzmiący,
            G7+      e9  F11+   h11 
Tym stałbym  się  bez  miłości
                        h11      B5-               B9+/5-

I choćbym wszystkie  znał tajemnice

      G0 b5-                B0   Cis0        h11
To bez niej wciąż byłbym niczym.
    
    e9*                  g7               e6  e6/9  e6*
Miłość jak życia  źródło gorące
    D7+*             G7+     e6** A7sus2        e9**   e11+  h11
Z sercem na przestrzał,  z sercem na przestrzał  bez końca,
   e9*                    g6                       e6    e6/9  e6*

Miłość cierpliwie  przetrzyma  wszystko

        D7+*        G7+ e6** A7sus2  e9**e11+ h11
Bylebyś niej, bylebyś  niej   był  blisko,
  e6**A7sus2 e9**e11+ h11    ( e6** A7sus2 e9** e 11+ h11 ) x2

Bylebyś niej   był   blisko.

 

Jak z kruchej gliny piękne naczynie
Co stłucze się i przeminie,
Tak bez miłości wszystko jest kruche,
Słabe, bez czucia i głuche.

 

Miłość jak życia źródło gorące

Z sercem na przestrzał bez końca,

Miłość cierpliwie przetrzyma wszystko

Bylebyś niej był blisko.

    
( G6  e7  e7/13  e7 G6       D7+* h11*D7+*    A 11/9-  A11*/ 9-  A11/9-  G7+  
                e6** A7sus2 e9** e11+  h11 ) x2      
                        
             e9*                   g7                 e6 e6/9  e6*

Miłość miłością   zawsze zostanie

         D7+*        G7+ e6**A7sus2 e9** e11+   h11

Dlatego warto,  dlatego warto umrzeć dla niej,

        e6** A7sus2 e9** e 11+    h11
Dlatego   warto  umrzeć dla niej.  
(zwrotka) h11 h11 B5- B5- B9+/5- B9+/5- G7+ G7+ e9 e9 F11+ F11+ G0 G0 b5- b5- B0 B0 Cis0 Cis0 (refren) e9* e9* g7 g7 e6 e6 e6/9 e6/9 e6* e6* D7+* D7+* e6** e6** <u>A7sus2</u> A7sus2 e9 e9 e11+ e11+ (solówka) G6 G6 e7 e7 e7/13 e7/13 h11* h11* A11/9- A11/9- <u>A11*/9-</u> A11*/9- to co wyżej tylko A11/9 - (bez septymy)  (dawniej zamiast g6 był ten właśnie kosmiczny akord g7/13)
 
16.02.1998
MIŁOŚĆ (Hymn o Miłości) - Agnieszka Stec z zespołem

Hymn o miłości

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów,
a miłości bym nie miał,
stałbym się jak miedź brzęcząca
albo cymbał brzmiący.
Gdybym też miał dar prorokowania
i znał wszystkie tajemnice,
i posiadał wszelką wiedzę,
i wszelką [możliwą] wiarę, tak iżbym góry przenosił.
a miłości bym nie miał,
byłbym niczym.
I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją,
a ciało wystawił na spalenie,
lecz miłości bym nie miał,
nic bym nie zyskał.
Miłość cierpliwa jest,
łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości,
nie szuka poklasku,
nie unosi się pychą;
nie dopuszcza się bezwstydu,
nie szuka swego,
nie unosi się gniewem,
nie pamięta złego;
nie cieszy się z niesprawiedliwości,
lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi,
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję,
wszystko przetrzyma.
Miłość nigdy nie ustaje,
[nie jest] jak proroctwa, które się skończą,
albo jak dar języków, który zniknie,
lub jak wiedza, której zabraknie.
Po części bowiem tylko poznajemy,
po części prorokujemy.
Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe,
zniknie to, co jest tylko częściowe.
Gdy byłem dzieckiem,
mówiłem jak dziecko,
czułem jak dziecko,
myślałem jak dziecko.
Kiedy zaś stałem się mężem,
wyzbyłem się tego, co dziecięce.
Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno;
wtedy zaś [zobaczymy] twarzą w twarz:
Teraz poznaję po części,
wtedy zaś poznam tak, jak i zostałem poznany.
Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość - te trzy:
z nich zaś największa jest miłość.

1 Kor 13, 1-13

Hymn o Miłości − fragment biblijnego 1 Listu do Koryntian św. Pawła z Tarsu (1 Kor 13,1−13). Jest to pieśń pochwalna, jak również próba wytłumaczenia, czym jest miłość, poprzez wyliczenie jej cech.
Według św. Pawła dar miłości nadaje sens i wartość wszystkim innym charyzmatom. Św. Paweł zwraca uwagę, że Miłość to pragnienie dobra i szczęścia. To bezinteresowny dar 
z siebie, siła przezwyciężająca egoizm ("nie szuka swego" [1 Kor 13, 5]). Podkreśla również znaczenie samej wiary poprzez bezkrytyczne zaufanie ("wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję" [1 Kor 13, 7]).
Hymn o Miłości zwykło się nazywać "Pieśnią nad pieśniami Nowego Testamentu". Z kolei w pierwszej encyklice napisanej przez papieża Benedykta XVI, Deus caritas est (z łac. Bóg jest miłością, 2005), określony on został jako "Magna Charta całej posługi katolickiej".
Czytany tekst Hymnu o Miłości, jako czytanie biblijne podczas nabożeństwa, często towarzyszy obrządkowi zawarcia związku małżeńskiego w kościołach chrześcijańskich.
Hymn o Miłości jest częścią 1 Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian. List ten powstał jako owoc podróży misyjnej św. Pawła do Koryntu, odbytej prawdopodobnie w 51 i 52 roku (18 miesięcy). W tym czasie św. Paweł głosił w Koryncie Ewangelię Chrystusową [Dz 18, 1-18].
List napisany został podczas pobytu Apostoła w Efezie; zaś wzmianka o zamiarze rychłego opuszczenia tego miasta każe przypuszczać, że List doczekał się zredagowania około 56-57 roku.
Bezpośrednim powodem napisania dzieła była wizyta ludzi Chloe (1, 11), specjalne poselstwo 
z Koryntu (16,17) oraz pytania i wątpliwości postawione św. Pawłowi (7,1) przez korynckich chrześcijan. Paweł był zaniepokojony groźbą rozłamu w Koryncie, jego list ma na celu pojednanie Koryntian.
Utwór przynależy do typowego dla antycznej Grecji gatunku hymnu, "pieśni pochwalnej na cześć najwyższej cnoty", który przeniknął dożydowskiej tradycji mądrościowej ([Mdr 7,22-8,1] i [3 Ezdr 4,34-40]).
Św. Paweł w Hymnie do Miłości pojęcie miłości określa terminem ἀγάπη, który to termin ma bardzo niepewną etymologię. W grece przedbiblijnej termin ten prawie w ogóle nie był stosowany w formie rzeczownikowej. Stosowany był albo w formie czasownikowej (ἀγαπᾶν), albo przymiotnikowej (ἀγαπητός). Forma czasownikowa ἀγαπᾶν ma wiele znaczeń (okazywać serdeczność, namawiać, pieścić, pragnąć, być zadowolonym, cieszyć się z czegoś, itd), 
ale najczęstszym jego znaczeniem było "okazywać miłość". Przymiotnik ἀγαπητός stosowany bywał np. w takich wyrażeniach jak "ukochane dziecko" i znaczyło wtedy "bardziej ukochane niż reszta potomstwa". Rzeczownikowa forma została wprowadzona przez tłumaczy Septuaginty w przekładzie Pieśni nad Pieśniami, gdzie staje się określeniem miłości, w Nowym zaś Testamencie staje się podstawowym określeniem miłości. Termin ἀγάπη nie ma w sobie nic z magicznej mocy ἐρᾶν (kochać), ma natomiast w sobie coś z serdeczności φιλεῖν (kochać-lubić). W biblijnej grece posłużył dla przedstawiania Bożej miłości i zazwyczaj oznacza uprzywilejowaną pozycję przed Bogiem - umiłował ponad wszystko.
Przekłady starołacińskie oraz Wulgata stosują jego łacińskie odpowiedniki: caritas albo dilectio. Caritas zastosowane zostało w Hymnie o Miłości, poza tym jednak raczej rzadko występuje. Caritas kojarzone jest zwykle z miłosierdziem i jest terminem zdecydowanie uboższym niż ἀγάπη.
 
P.S.

o Boże Sylwak!!!! Jak ty to łapiesz, to pewnie najwolniejsza ballada jaką napisałeś?
A szczerze, chcę to usłyszeć i zobaczyć jednocześnie.
                                                                           Tomek Fojgt

Samo się łapie.
                 Sylwek