ukryj menu          

Mały czerwony kogucik

„Little Red Rooster”
słowa i muzyka: Willie Dixon 1963
tłumaczenie: Sylwek Szweda 20.11.2005
( D7 A-A7  D7 A-A7 )
  
  
       D7

Jestem kogucikiem,

                                      A - D7 A A7

Zbyt leniwym, by dziś piać,

        D7

Czerwonym kogucikiem,

                                       A - D7 A A7

Zbyt leniwym, by dziś piać

        E                                 E7

I by wszystko wokół

       D7                                          A - D7 A A7                          

Było tak, było tak w sam raz.

 

Psy zaczynają szczekać,

Skamleć i wyć,

Psy zaczynają szczekać,

Skamleć i wyć.

Strzeżcie się ludzie-koty,

Kogucik krąży tu dziś.

  

 

Gdy znajdziesz kogucika

Do domu poślij go,

Gdy znajdziesz kogucika

Do domu poślij go.

Nie ma spokoju nigdzie

Odkąd on odszedł stąd.

 

20.11.2005
Little Red Rooster by Big Mama Thornton
Little Red Rooster
Little Red Rooster by Willie Dixon Sam Cooke Rolling Stones.
The RoLLing Stones - little red rooster
The Blue Riders*Little Red Rooster*
The Grateful Dead - Little Red Rooster
Magda Piskorczyk - "Little Red Rooster"

Willie Dixon (ur. 1 lipca 1915, zm. 29 stycznia 1992) - amerykański basista, wokalista, autor teksów i producent. Bluesman. Producent Chess Records i Checker Records. Współpracował z takimi muzykami jak Chuck Berry, Muddy Waters, Howlin' Wolf, Otis Rush, Bo Diddley, Little Walter, Sonny Boy Williamson, Koko Taylor, Little Milton, Led Zeppelin, Eddie Boyd, Jimmy Witherspoon, Lowell Fulson, Willie Mabon, Memphis Slim.
Dixon jest autorem wielu standardów bluesowych, które wpłynęły na twórczość takich zespołów jak The Rolling Stones, Cream czy Led Zeppelin. Do jego najlepiej znanych piosenek zaliczamy napisane dla Chess Records „Little Red Rooster”, „Hoochie Coochie Man”, „Evil”, „Spoonful”, „Back Door Man”, „I Just Want to Make Love to You”, „I Ain't Superstitious”, „My Babe”, „Wang Dang Doodle” i „Bring It On Home”.


W latach 60-tych XX wieku (czasy Władysława Gomułki) Willie Dixon występował w Polsce wraz z Howlin' Wolfem na scenie Filharmonii Narodowej. Utwór ten z równą wirtuozerią wykonywany był także przez Rolling Stonesów w 1965 roku. Według mnie Czerwony Kogucik jest tutaj symbolem seksualności sprowadzającej często na manowce, daleko od domu. Jest jednak także wyrazem wielkiej młodzieńczej żywotności, która u znanych mi bluesowych wykonawców trwa niezmiennie do ostatnich niemal chwil życia. Sokrates w swoich ostatnich słowach także nawiązał do koguta, którego trzeba było oddać przyjacielowi, bo prawdopodobnie był tylko pożyczony. Tak na prawdę nikt się już pewnie nie dowie o co chodziło Sokratesowi. Można się jednak domyślać. Ostatecznie i tak WIEM, ŻE NIC NIE WIEM. Utwór ten wykonywali między innymi: Bryan Adams, Sam Cooke, zespół The Doors.
 
Już mu było pół ciała zastygło(po zażyciu trucizny), kiedy odsłonił głowę, bo ją był zakrył i powiada – a były to jego (Sokratesa) ostatnie słowa: Kritonie, myśmy winni koguta Asklepiosowi. Oddajcież go, a nie zapomnijcie! - Stanie się tak – powiedział Kriton. Ale może coś innego masz jeszcze powiedzieć? Na to pytanie nic już nie odpowiedział, tylko po krótkiej chwili drgnął i dozorca odkrył mu twarz. Oczy już były poszły w słup. Zobaczywszy to Kriton zamknął mu usta i oczy.
(Cytat z FEDONA Platona według przekładu Władysława Witwickiego – wydanie trzecie-
 Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1984 r.)