ukryj menu          

Ratuj słoneczko

słowa: Edward Stachura
muzyka: Sylwek Szweda 26.02.1993 r.
( G h7 C7 g7* Dis7 D7 ) 
   
   
   G              C7      G e

Słoneczko, śliczne oko,

       D          D7           G

Dnia oko pięknego,

   G            C7        G e

Nie jesteś ty zwyczajów

        D        D7          G     h5+ G7/10-  G13

Kochania mojego.

 

 C7+            H7

Ty lubisz mnie,

e           C

A ona nie;

    G            C

Czemu słoneczko,

    G  D7      G  D7

Czemu tak jest?  

 

Ty lubisz mnie,

Ja lubię cię;

Za nią szaleję

Jak dziki zwierz.  

                       h7 C7 g7* Dis7 D7

 

Ty widzisz mnie,

A ona nie;

Ratuj słoneczko

Bo tylko śmierć.

 

solo ( G7 C7 G7 E7 A7 D7 G7   
          G7 C7 G7 Fis7 F7 E7 A7 D7 G h5+ G7/10- G13
          C7+ H7 e C G C G D7 G D7 )
 
   G               C7      G e

Słoneczko, śliczne oko,

       D          D7           G

Dnia oko pięknego…

   G              C7        G  e

Dziś jesteś Ty zwyczajów

       D          D7         G    ( finał – G h7 C7 g7* Dis7 D7 G6 ) 

Kochania mojego…  

 

g7* g7* G7/10-</u> G7/10- G13 G13 Dis7 Dis7 D7 D7 G6 G6 h5+ h5+
 
26.02.1993
Edward Jerzy Stachura, dla przyjaciół Sted (przydomek utworzony z pierwszych dwóch liter nazwiska i imienia, ur. 18 sierpnia 1937 w Charvieu we Francji, zm. 24 lipca 1979 w Warszawie) – polski poeta, pisarz, pieśniarz i wędrowiec (outsider). Przez krótki czas należał do tzw. Orientacji Poetyckiej Hybrydy.
Krytyka, wbrew samemu Stachurze, łączyła jego życie z twórczością. Pomiędzy wykreowanym bohaterem, a realnym pisarzem stawiano znak równości. Konsekwencją takiego postępowania były nieporozumienia w interpretacjach jego tekstów. W tę pułapkę autobiografizmu wpadło wielu czytelników, ponieważ nad prawdę słowa przedkładali dociekania na ile realia książkowe miały pokrycie w rzeczywistości. Dziś jego utwory są wykonywane m.in. przez grupę Stare Dobre Małżeństwo, Jacka Różańskiego (płyta do muzyki Jerzego Satanowskiego), Jana Kondraka, Marka Gałązkę, Hey, Jacka Wojciechowskiego czy Annę Chodakowską. Zajmował się także tłumaczeniem poezji, m.in. Jorge Luisa Borgesa.


  1. ”Umieram
    za winy moje i niewinność moją
    za brak, który czuję każdą cząstką ciała i każdą cząstką duszy
    (…)
    bo nawet obłęd nie został mi zaoszczędzony
    bo wszystko mnie boli straszliwie
    bo duszę się w tej klatce
    bo samotna jest dusza moja aż do śmierci
    bo kończy się w porę ostatni papier i już tylko krok i niech
    Żyje Życie
    bo stanąłem na początku, bo pociągnął mnie ojciec i stanę na końcu
    i nie skosztuję śmierci.”