ukryj menu          

Piosenka nad piosenkami

słowa: Edward Stachura
muzyka: Sylwek Szweda 1980 r.
( D  B - A )
   
        D                 A

jak to powiedzieć

        e                 D

jak to powiedzieć

   B             D

dumnie i biednie

   B    A               D

szedłem przed siebie

   B             D

dumnie i biednie

      B              D

w piekle i w niebie

    B   A               D

szedłem przed siebie

 

         H7           e               D            G

jak puch jak puch, to wzwyż to w dół

          H7      e            C                     G         D     

to w górę znów, a z góry w dół, a z dołu w dół

     H7         e          D                               G

i znów do gór, do gór do chmur, do chmur

    H7              e            C                         G          D   B - A

i raptem w grób, i z grobu w grób, jak nie ten duch

 

   

nie śniłem że coś zmieni się

że stanie się ta istna rzecz i stało się

olśniło mnie i zmiotło mnie

i nie ma mnie cudowna rzecz najwyższa pieśń

 

ech zjawo ty realna ty

po wszystkie dni  faktyczna ty po wszystkie dni

prawdziwa ty o żywe ty

o piękne ty o wieczne ty ta - oto - ty

 

1980
Edward Jerzy Stachura, dla przyjaciół Sted (przydomek utworzony z pierwszych dwóch liter nazwiska i imienia, ur. 18 sierpnia 1937 w Charvieu we Francji, zm. 24 lipca 1979 w Warszawie) – polski poeta, pisarz, pieśniarz i wędrowiec (outsider). Przez krótki czas należał do tzw. Orientacji Poetyckiej Hybrydy.
Krytyka, wbrew samemu Stachurze, łączyła jego życie z twórczością. Pomiędzy wykreowanym bohaterem, a realnym pisarzem stawiano znak równości. Konsekwencją takiego postępowania były nieporozumienia w interpretacjach jego tekstów. W tę pułapkę autobiografizmu wpadło wielu czytelników, ponieważ nad prawdę słowa przedkładali dociekania na ile realia książkowe miały pokrycie w rzeczywistości. Dziś jego utwory są wykonywane m.in. przez grupę Stare Dobre Małżeństwo, Jacka Różańskiego (płyta do muzyki Jerzego Satanowskiego), Jana Kondraka, Marka Gałązkę, Hey, Jacka Wojciechowskiego czy Annę Chodakowską. Zajmował się także tłumaczeniem poezji, m.in. Jorge Luisa Borgesa.


  1. ”Umieram
    za winy moje i niewinność moją
    za brak, który czuję każdą cząstką ciała i każdą cząstką duszy
    (…)
    bo nawet obłęd nie został mi zaoszczędzony
    bo wszystko mnie boli straszliwie
    bo duszę się w tej klatce
    bo samotna jest dusza moja aż do śmierci
    bo kończy się w porę ostatni papier i już tylko krok i niech
    Żyje Życie
    bo stanąłem na początku, bo pociągnął mnie ojciec i stanę na końcu
    i nie skosztuję śmierci.”

*

Wszystko jest poezją, a najmniej poezją jest napisany wiersz; każdy jest poetą, a najmniej poetą jest poeta piszący wiersze.
 
                                                       Edward Stachura (1937-1979)