ukryj menu          

Alabama Song (Whisky Bar)

„Alabama song (Whisky bar)”
słowa: Bertolt Brecht
muzyka: Kurt Weill
tłumaczenie: Sylwek Szweda 03.01.2006 - 30.06.2015
(słowa z opery „The Rise and Fall of the City of Mahagonny”
„Der Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny” z 1927 roku)
                f
Och, wskaż mi tę drogę, tam gdzie jest whisky bar
   d            Bb7  d             Bb7

Nie pytaj nic, nie pytaj nic.

    f
Bawmy  się dziś  tam, gdzie jest whisky bar,
   f
Tańczmy ile sił, szybko trzeba żyć?
           d                             Bb7
Wnet umrzeć przyjdzie nam,
           d                             Bb
Wnet umrzeć przyjdzie nam,
           d                                                                             G7
Wnet umrzeć, wnet umrzeć, wnet umrzeć przyjdzie nam!
  
             C                                                       H
Och, księżyc Alabamy, pożegnać się już czas,
         d6                      f7H0        G                         G7                    C
Zgubiliśmy gdzieś mamę, ty wiesz dlaczego whisky muszę chlać!
             C                                                      A0
Och, księżyc Alabamy, pożegnać się już czas,
         f                  C              G                        G7                     C G7 (f)

Zostaliśmy dziś sami,  ty wiesz dlaczego whisky muszę chlać!

 
                 f
Och, wskaż mi tę drogę do małej dziewczynki 
   d             Bb7  d              Bb7

Nie pytaj nic, nie pytaj nic.

           f 
Jak trafić  tam  pod jej ciepłą pierzynkę,
   f
To już koniec jest, znikniemy za chwilkę.
           d                              Bb 
Wnet umrzeć przyjdzie nam,
           d                              Bb 
Wnet umrzeć przyjdzie nam,
           d                                                                              G7
Wnet umrzeć, wnet umrzeć, wnet umrzeć przyjdzie nam!
 
                 f
Och, wskaż mi tę drogę, gdzie jest jakiś bank 
   d            Bb7  d              Bb7

Nie pytaj nic, nie pytaj nic.

           f    
Już widzę te drzwi co stają otworem
   f
Tam czeka na mnie mój kochaniutki dolar
           d                              Bb 
Wnet umrzeć przyjdzie nam,
           d                             Bb7 
Wnet umrzeć przyjdzie nam,
           d                                                                              G7 

Wnet umrzeć, wnet umrzeć, wnet umrzeć przyjdzie nam!

f f Bb7 Bb7 H H H0 H0 d6 d6 A0 A0
 
03.01.2006 i 30.06.2015
Lotte Lenya in Alabama Song by Kurt Weill recording 1930
The Doors
Alabama Song - Weill & Brecht
David Bowie - The Alabama song

ALABAMA SONG

Alabama Song by Marianne Faithfull

DALIDA Alabama song 1

ALABAMA SONG by the Kate & Joe BB girlsband

Angel Blue sings 'Alabama Song' (The Royal Opera)

Kazik Staszewski "Alabama song" - 21 PPA Wrocław
How to Play "Alabama Song" by The Doors on Guitar






Kurt WEILL - znakomity niemiecki kompozytor - urodził się 2 marca 1900 roku w Dessau, zmarł 3 kwietnia 1950 roku w Nowym Jorku. Od 1943 roku był obywatelem USA. Komponował już jako 12 letni chłopiec i tej pasji pozostał wierny na zawsze. Studiował filozofię oraz teorię muzyki i kompozycję. Po ukończeniu studiów grał w synagodze na organach, uczył teorii muzyki, komponował oraz pracował jako krytyk muzyczny w radiu niemieckim. Debiutował jako pianista na początku lat dwudziestych.
Niekwestionowany sukces odniósł jako kompozytor musicali: Knickerbocker, Holiday, Street Scene, Down in the Valley, Lost in the Stars i Lady in the Dark, który pobił rekordy popularności na Brodway-u. Muzyka Kurta Weilla od dziesięcioleci obecna jest na scenach i estradach całego świata, a wiele jego piosenek zyskało miano standardów do dziś wykonywanych przez największe gwiazdy. Opera za trzy grosze należy do najczęściej wykonywanych utworów.

(Utwór ALABAMA SONG znalazł się także na pierwszej płycie zespołu THE DOORS wydanej w styczniu 1967 roku. The Doors, amerykańska grupa bluesowo-rockowa założonaw 1965 w Kalifornii przez późniejszego lidera Jima Morrisona, w składzie R. Manzarek, R. Krieger oraz J. Densmore. Działała do 1972 roku).


BERTOLT BRECHT   (właśc. Eugen Berthold Friedrich Brecht, 10 lutego 1898 - 14 sierpnia 1956) niemiecki pisarz, dramaturg, teoretyk teatru, inscenizator, poeta.
Wraz z Paulą Banholzer miał syna Franka, ktory zginął w 1943 roku na froncie wschodnim.
Jego twórczość ma charakter buntowniczy, rewolucyjny; jest społecznie zaangażowana. Brecht najczęściej stawał w obronie robotników i pokrzywdzonych, przeciwko wojnom, atakował kapitalistów i filistrów. Jedną z głównych inspiracji światopoglądowych Brechta był marksizm (jednak należy dodać, że Brecht nie był dogmatykiem), zmieszany z modernistyczną niechęcią do mieszczaństwa.
Jego sztuki poruszały problematykę społeczną, odnosiły się krytycznie wobec kapitalizmu i wojny, jak chociażby „Człowiek jest człowiek”. Pod koniec lat 20 zwrócił się całkowicie w kierunku agit-prop, tworzył przedstawienia o charakterze dydaktycznym, pouczającym, które pokazywał robotnikom. Potem porzucił Brecht techniki nieco siermiężnego agit-prop na rzecz efektów obcości.
Brecht był ceniony nie tylko za niekwestionowany talent pisarski, lecz także, a może przede wszystkim za wykreowanie nowych metod przekazu teatralnego, mianowicie za stworzenie teatru epickiego i wykorzystanie tak zwanych efektów obcości. Forma ta jest tym ważniejsza, że służy uwydatnieniu treści rewolucyjnej. U źródeł tej koncepcji leży twierdzenie Brechta, że żyjemy obecnie w epoce naukowej, czyli takiej, w której człowiek zdołał ujarzmić przyrodę, jednak nie zmienił nic w stosunkach społecznych.
Brecht chciałby pobudzić społeczeństwo do postawy twórczej, o której pisze następująco: „Jest to postawa krytyczna. (…) polega ona (…) wobec społeczeństwa - na przewrocie społecznym”. Otóż w tradycyjnym teatrze spektakl urzekał widza iluzją; widz wczuwa się w postacie i bieg wydarzeń, co stępia jego zmysł krytyczny i czyni go biernym. Dla przedstawień niosących w sobie treści polityczne potrzebny był inny rodzaj teatru. Dlatego właśnie, by zmuszać publikę do aktywności intelektualnej Brecht postanowił wprowadzić dystans między widownią a sceną. W tym celu używa właśnie efektów obcości. Metody te stanowią o teatrze epickim, a służą metodzie dialektyki materialistycznej.
Gdy Hitler doszedł do władzy Brecht udał się na emigrację, w końcu zamieszkał w USA, ale i tam nie pomieszkał za długo: groziły mu represje (jak wcześniej w hitlerowskich Niemczech), bowiem amerykańskie służby bezpieczeństwa wciągnęły go na listę osób podejrzanych o spiskowanie przeciwko Ameryce. Było to już po wojnie, więc Brecht wrócił do Europy i założył w NRD swój własny teatr - Berliner Ensamble.
      Ważniejsze dzieła:
Dramaty:  Człowiek jak człowiek (1926),   Opera za 3 grosze (1928),   Karabiny pani Carrar (1937),   Strach i nędza III Rzeszy (1938),    Życie Galileusza (1938-39),   Matka Courage i jej dzieci (1939), Dobry człowiek z Seczuanu (1940),   Pan Puntilla i jego sługa Matti (1940),    Kariera Arturo Ui (1941),   Kaukaskie koło kredowe (1947). Proza: Powieść za 3 grosze (1934),  Opowiadania z kalendarza (1949), Interesy pana Juliusza Cezara (1957).  Poezja: Wiersze wybrane (1954), Postylla domowa i inne wiersze (1988).  Eseje: Rozmowy uchodźców (1961).

Więc pokaż mi drogę
Do następnej knajpy z whisky
O, nie pytaj dlaczego
O, nie pytaj dlaczego

Pokaż mi drogę
Do następnej knajpy z whisky
O, nie pytaj dlaczego
O, nie pytaj dlaczego

Bo jeśli nie znajdziemy
Następnej knajpy z whisky
Powiadam ci, że umrzemy niechybnie
Powiadam ci, że umrzemy niechybnie
Powiadam ci, powiadam ci
Powiadam ci, że umrzemy niechybnie

O, księżycu Alabamy
Teraz musimy się pożegnać
Zgubiliśmy starą dobrą mamę
I musimy wypić whisky, o, wiesz dlaczego

O, księżycu Alabamy
Teraz musimy się pożegnać
Zgubiliśmy starą dobrą mamę
I musimy wypić whisky, o, wiesz dlaczego

Więc pokaż mi drogę
Do następnej maleńkiej
O, nie pytaj dlaczego
O, nie pytaj dlaczego

Pokaż mi drogę
Do następnej maleńkiej
O, nie pytaj dlaczego
O, nie pytaj dlaczego

Bo jeśli nie znajdziemy
Następnej maleńkiej
Powiadam ci, że umrzemy niechybnie
Powiadam ci, że umrzemy niechybnie
Powiadam ci, powiadam ci
Powiadam ci, że umrzemy niechybnie

O, księżycu Alabamy
Teraz musimy się pożegnać
Zgubiliśmy starą dobrą mamę
I musimy wypić whisky, o, wiesz dlaczego