ukryj menu          

Skało Zbawienia

Ma'oz Tzur [מעוז צור] Rock of Ages / Rock of My Salvation /
słowa i muzyka: tradycyjny liturgiczny żydowski hymn na 8 dzień święta Hanuki
tłumaczenie: Sylwek Szweda 09.12.2018
        C       d     F  C  G  C                                 c g d  f e d c

Chwalić Cię rozkoszą jest

         C   a      d                    G7        C              g g a d e f e d c

Dla Ciebie śpiewać dziękczynną pieśń

       C      d  F   CG   C                                     

Gdzie ofiary miła woń

     C a  d             G7       C

Unosi się aż do nieba stąd.

 

        C           F        C                                g g g a h c g 
Do Ciebie wołam Panie 
   a  e     F      e   C            G                      c h a g  g f e f d
Podaj nam pomo-ocną dłoń  
   C             G             d      F                      e f g a d e f
Niech modlitwa wznosi się 
 a     e    F  e       C        G                           e c a g f e f g
Aż do nieba radosna pieśń  
   C             G             d     F                       e f g a d e f
Niech modlitwa wznosi się 
 a     e   F   e        C  G  C                          e c a g f e d c  

Aż do nieba radosna pieśń! 

 

 

    C       d      F CGC                    c g d  f e d c

Maoz tzur yeszuati 

        C   a d           G7  C              g g a d e f e d c

Lecha naeh liszabe-ejach

  C         d    FCGC   

Tikon bejt tefilati

       C     a  d            G7   C

veszam todah nizabe-ejach.

  

     C         F          C                     g g g a h c g
Lijet tachin matbeach
    a  e     F     e  C         G          c h a g  g f e f d
mitzar hamnabe-e-e-each
 C        G          d             F          e f g a d e f
Az egmor beshir mizmor
    a   e  F    e        C    G              e c a g f e f g
chanukat hamizbe-each
 C         G         d             F           e f g a d e f
Az egmor beshir mizmor
    a   e  F    e       C GC             e c a g f e d c   

chanukat hamizbe-each

09.12.2018
W Starym Testamencie ZBAWIENIE oznaczało nie tylko wybawienie duchowe, ale również dzieło zbawienia przez uwolnienie Izraelitów z niewoli egipskiej, a potem także wyzwolenie od okupacji najeźdźców, np. Niewola babilońska albo hellenizacja Judy. Zbawienie dla Żydów związane było zawsze z osobą Mesjasza.

SKAŁO ZBAWIENIA (Ma'oz Tzur) - Sylwek Szweda
Blackmore's Night - Ma-O-Tzur (C-dur)
Ma'oz Tzur"
WJC Religious School Students Singing Maoz Tzur (C-dur)
Maoz Tzur // sung by Tracy Thomas
Maoz Tzur / Rock of Ages - Traditional Song sung for Chanukkah
Ma'Oz Tzur, Yavneh Choir, Winter 2012
Ma Oz Tzur
Mi Chamocha (Ma'oz Tzur)
Traditional Hanukkah Songs - Maoz Tzur (Rock of Ages), Ner Li, Sevivon Sov Sov Sov
Ma'oz Tzur - Shir Aviv Ensemble
ונינה- מעוז צור | Yonina- Maoz Tzur
Maoz Tzur
ISRAEL MUSIC HISTORY Israel Philharmonic Orchestra & Zubin Mehta "Ma'oz Tzur"
Ma'oz Tzur
Parsonsfield: Ma'oz Tzur Jam | Inbox Sessions
Part 9 - Ma'oz Tzur, Rock of Ages
Maoz tzur Oh mighty Stronghold English, Hebrew Lyrics SUbtitles מעוז צור ישועתי
Ma'oz Tzur - The Eyal Vilner Big Band at the Brotherhood Syna
Grade 2 December 2014-Sings Hanukkah Songs
Ma'oz Tzur--Rock of Ages Hanukkah song in Hebrew and English
Zamir Chorale and Zamir Noded sing Ma'oz Tzur at the "Hanukkah and Other Miracles" Concert
Ma'oz Tzur Hebrew Dance

Chanuka (hebr. ‏חנוכה‎) oznacza „poświęcenie”. Stanowi nawiązanie do poświęcenia ołtarza Przybytku (por. Lb 7,1), poświęcenia murów Jerozolimy (Ne 12,27n) czy poświęcenia ołtarza Świątyni (Krn 7,2). Jest nazywana Świętem Poświęcenia (Odnowienia) oraz Dniem Ognia. U Józefa Flawiusza funkcjonuje jako Święto Świateł (hebr. Chag ha-Orim). Nazwa Chanuka jest także tłumaczona jako akronim słowa ‏חנו‎ (chanu = „odpoczywali”) oraz liter ‏כ‎ (kaf) i ‏ה‎ (he), których wartość liczbowa wynosi odpowiednio 20 i 5, co w rezultacie daje znaczenie: „odpoczywali dwudziestego piątego [dnia]”.

Ps 141 (140)

 Moja modlitwa jest jak dym kadzidła.  

Do Ciebie wołam, Panie, pośpiesz mi z pomocą, * 
usłysz mój głos, gdy wołam do Ciebie. 
Niech moja modlitwa wznosi się przed Tobą jak kadzidło, * 
a podniesione me ręce, jak ofiara wieczorna. 

 Moja modlitwa jest jak dym kadzidła. 

 Postaw, Panie, straż przy moich ustach * 
i wartę przy bramie warg moich. 
Do Ciebie bowiem, Panie, zwracam moje oczy, * 
do Ciebie się uciekam, nie gub mojej duszy. 

Moja modlitwa jest jak dym kadzidła.

Purim i Chanuka są pośród Żydów bardzo popularne. W czasie pierwszego ze świąt je się hamantasze (ciasteczka z makiem), na Chanukę placki ziemniaczane. Na Purim tłucze się kołatkami. Na Chanukę kręci bączek zwany w jidysz drejdlem. Pierwsze z tych świąt odnosi się do wydarzeń w Persji, a opis historii Estery, losów jej wuja Mordechaja znajdujemy w biblijnej Księdze Ester. Wydarzenia, które objaśniają Chanukę zawarte są w księdze, która nie weszła do kanonu ksiąg biblijnych. Ale coś niezwykle ważnego owe święta łączy.
Jest nim śmiertelne zagrożenie dla ludu Izraela. W Persji zagrożony był lud fizyczną eksterminacją. Król Achaszwerosz z podszeptu wezyra Hamana wydał dekret skazujący Żydów na śmierć i konfiskatę mienia. Modlitwy, długi post i zasługi Mordechaja ocaliły naród. 
Chanukę z kolei obchodzimy na pamiątkę ocalenia Żydów przed duchową zagładą. Po tym jak Aleksander Wielki opanował Bliski Wschód na znaczeniu zyskał hellenizm. Żydom początkowo pozwolono zachować swoją wiarę, a wielu z nich przeszło na język grecki, zmieniali stroje, sposób życia i nauczania (w Jerozolimie powstało gimnazjum, gdzie młodzi Koheni nago gimnastykowali się i ćwiczyli sztuki walki), znaleźli się pod wpływem filozofii klasycznej. Król Antioch IV mianował swojego arcykapłana, który przyjął greckie imię, z czasem król zaczął prześladować Żydów, zabraniać im studiowania Tory. Nakazał w Świątyni czcić świnie. Wniósł pomnik Zeusa do Świątyni.
Wtedy zbuntowano się zarówno przeciw despotycznej władzy króla, jak i asymilatorskiej postawie znacznej części Żydów. Ówcześni chasydzi i Machabeusze walczyli z hellenizmem. Zdobyli Świątynię, gdzie chcieli zapalić menorę, ale zostało bardzo mało oliwy. Zdarzył się jednak cud. Pozostała drobinka oliwy paliła się przez osiem dni i dlatego obecnie zapalamy do ośmiu (plus jedną) świeczek przez osiem dni.
Chanukę obchodzimy na pamiątkę buntu wznieconego w obronie żydowskiej duszy zagrożonej asymilatorskimi tendencjami oraz greckimi despotyzmem i helleńską kulturą. Żydzi zapominali lub mogli zapomnieć kim są, jaka jest ich religia, język, obyczaje.
W to święto odmawiamy trzy błogosławieństwa i śpiewamy wspólnie jedną piosenkę, Ma’oz tzur jeszuati (skało zbawienia). W wielu żydowskich domach Chanuka nieco upodabnia się w obyczajach do świąt Bożego Narodzenia. Wręcza się prezenty. Są tacy, co nawet stawiają choinkę. Ale pamiętać musimy, że to święto jest właśnie przeciw tym, którzy mylą obyczaje żydowskie i chrześcijańskie. Nie mają wzbudzać wzajemnej niechęci, ale pokazać, że obie religie idą odmienną drogą.
Jedno jeszcze jest wspólne. Światło powinno znaleźć się na choince. Chanuka wypada w najciemniejszym miesiącu roku: Kislew (grudzień). Światło chanukii (ośmioramiennego świecznika) ma nas przeprowadzić przez ten mroczny okres. Światło ma nas wyprowadzić z mroku, jakim jest zawsze utrata tożsamości, tradycji, własnej historii.
 
W tym roku (5777/2016)pierwszy dzień Chanuki zbiega się z wigilią. Idąc ulicą na pewno zobaczymy tysiące rozświetlonych drzewek. Może gdzieś na parapecie okiennym ktoś wystawi swój chanukowy świecznik.

                                                            prof. dr hab. Paweł Śpiewak



"Ma'oz Tzur" (Hebrewמָעוֹז צוּר‬ Māʾōz Ṣūr) is a Jewish liturgical poem or piyyut. It is written in Hebrew, and is sung on the holiday of Hanukkah, after lighting the festival lights. The name is a reference to the Hasmonean stronghold of Beth-zur. This Hebrew song is thought to have been written sometime in the 13th century. It was originally sung only in the home, but has been used in the synagogue since the nineteenth century or earlier. In more recent years, of its six stanzas sometimes only the first stanza is sung (or the first and fifth).
The hymn is named for its Hebrew incipit, which means "Stronghold of Rock" and is a name or epithet for God.
"Ma'oz Tzur" is thought to have been written in the 13th century, during the Crusades. The first letters of the first five stanzas form an acrostic of the composer's name, Mordechai (the five Hebrew letters מרדכי). He may have been the Mordecai ben Isaac ha-Levi who wrote the Sabbath table-hymn "Mah Yafit", or even the scholar referred to in the Tosafoth to Talmud (Bavli) Niddah 36a. Or, to judge from the appeal in the closing verse, he may have been the Mordecai whose father-in-law was martyred at Mayence (now Mainz, Germany) in 1096.
The hymn retells Jewish history in poetic form and celebrates deliverance from four ancient enemies, Pharaoh, Nebuchadnezzar, Haman and Antiochus. Like much medieval Jewish liturgical poetry, it is full of allusions to Biblical literature and rabbinic interpretation. Thus, malchut eglah denotes Egypt (Jeremiah 46:2); noges is Nebuchadnezzar; y’mini is Mordechai (Esther 2:5); y’vanim is Antiochus; shoshanim is the Jewish people (Shir HaShirim 2:2); b’nei vinahare the rabbinic sages; and shir refers to the Hallel psalms.
A second acrostic is found in the first letters of the opening words of the final stanza, the acrostic contains the word hazak (meaning "be strong").
The poem recalls the many times when Jewish communities were saved from the people around them. The second stanza tells of the exodus from Egypt. The third stanza tells of the end of the Babylonian captivity. The fourth retells the miracle of the holiday of Purim. Only the fifth tells of the Hasmonean victory that is commemorated by Hanukkah.
The first and last stanzas are written in the present tense. The first expresses hope for the rebuilding of the Temple and for the defeat of enemies, who are metaphorically referred to as barking (menabe'ah). The final stanza once again calls for divine retribution against the enemies of the Jewish people. The term Admon, meaning "the red one", was understood by some to refer to the emperor, Friedrich Barbarossa, whose name means Frederick "Redbeard" but this reading is inaccurate, since the last stanza is generally believed to have been composed around the turn of the 16th century, some three hundred years after Frederick I died or together with the other five verses. Therefore it refers to Christianity in general, which in traditional Jewish sources is viewed as being born of Rome, which is called "Edom" (the root of the word Admon) because the original nation of Rome is considered to consist of the descendants of Esau, who were known as Edom. This stanza was dropped from many printings of the poem, perhaps from fear of a Christian reaction against it, as well as in countries under Communist rule, because the red color is traditionally associated with Communism. The six stanzas refer to the four exiles of the Jewish people: the Babylonian exile, the Persian exile, the Greek exile and the exile of Edom.
 
The bright and stirring tune now so generally associated with "Ma'oz tzur" serves as the "representative theme" in musical references to the feast (compare Addir Hu, Aḳdamut, Hallel). It is sung almost universally by Jews on this festival (although there are many other traditional melodies). It has come to be regarded as the only Hannukah melody, four other Hebrew hymns for the occasion being also sung to it). It was originally sung for "Shene Zetim" ("Olives Twain"), the "Me'orah," or piyyut, preceding the Shema of shaharith of the (first) Shabat of Hanukah. Curiously enough, "Shene Zetim" alone is now sometimes sung to a melody which two centuries ago was associated with "Ma'oz tzur". The latter is a Jewish-sounding air in the minor mode, and is found in Benedetto Marcello's "Estro Poetico Armonico," or "Parafrasi Sopra li Salmi" (Venice, 1724), quoted as a melody of the German Jews, and utilized by Marcello as the theme for his "Psalm XV." This air has been transcribed by Cantor Birnbaum of Königsberg in the "Israelitische Wochenschrift" (1878, No. 51)
The most popular melody for the Hanukkah hymn has been identified by Birnbaum as an adaptation from the old German folk-song "So weiss ich eins, dass mich erfreut, das pluemlein auff preiter heyde," given in Böhme's "Altdeutsches Liederbuch" (No. 635); it was widely spread among German Jews as early as 1450. By an interesting coincidence, this folk-melody was also the first utilized by Luther for his German chorales. He set it to his "Nun freut euch, lieben Christen g'mein".[8] It is the tune for a translation by F. E. Cox of the hymn "Sei Lob und Ehr dem höchsten Gut," by J. J. Schütz (1640–1730). As such it is called "Erk" (after the German hymnologist), and, with harmonies by Bach (BWV 388), appears as No. 283 of "Hymns, Ancient and Modern" (London, 1875). The earliest transcription of the Jewish form of the tune is by Isaac Nathan, who set it (clumsily) to the poem "On Jordan's Banks" in Byron's "Hebrew Melodies" (London, 1815). Later transcriptions have been numerous, and the air finds a place in every collection of Jewish melodies. It was modified to the form now favoured by British Jews by Julius Mombach, to whom is due the modulation to the dominant in the repetition of the first strain. In Mombach's version the closing phrase of each verse is not repeated.
 
The piyyut inspired Israeli songwriter Naomi Shemer to write the song "Shivchei Ma'oz" (meaning "praises of the fortress"), as performed by the band Pikud Darom in 1969. In this song Shemer drew a connection between the Jewish hymn and the military positions that were attacked in the War of Attrition of the time.



Ma'oz Tzur [מעוז צור]

מָעוֹז צוּר יְשׁוּעָתִי לְךָ נָאֶה לְשַׁבֵּחַ.
תִּכּוֹן בֵּית תְּפִלָּתִי וְשָׁם תּוֹדָה נְזַבֵּחַ.
לְעֵת תָּכִין מַטְבֵּחַ מִצָּר הַמְנַבֵּחַ.
:אָז אֶגְמוֹר בְּשִׁיר מִזְמוֹר חֲנֻכַּת הַמִּזְבֵּחַ

 
רָעוֹת שָׂבְעָה נַפְשִׁי בְּיָגוֹן כֹּחִי כָּלָה
חַיַּי מֵרְרוּ בְקֹשִׁי בְּשִׁעְבּוּד מַלְכוּת עֶגְלָה
וּבְיָדוֹ הַגְּדוֹלָה הוֹצִיא אֶת הַסְּגֻלָּה
:חֵיל פַּרְעֹה וְכָל זַרְעוֹ יָרְדוּ כְּאֶבֶן בִּמְצוּלָה

 
דְּבִיר קָדְשׁוֹ הֱבִיאַנִי וְגַם שָׁם לֹא שָׁקַטְתִּי
וּבָא נוֹגֵשׂ וְהִגְלַנִי כִּי זָרִים עָבַדְתִּי
וְיֵין רַעַל מָסַכְתִּי כִּמְעַט שֶׁעָבַרְתִּי
:קֵץ בָּבֶל זְרֻבָּבֶל לְקֵץ שִׁבְעִים נוֹשַׁעְתִּי

 
כְּרוֹת קוֹמַת בְּרוֹשׁ בִּקֵּשׁ אֲגָגִי בֶּן הַמְּדָתָא
וְנִהְיָתָה לוֹ לְפַח וּלְמוֹקֵשׁ וְגַאֲוָתוֹ נִשְׁבָּתָה
רֹאשׁ יְמִינִי נִשֵּׂאתָ וְאוֹיֵב שְׁמוֹ מָחִיתָ
:רֹב בָּנָיו וְקִנְיָנָיו עַל הָעֵץ תָּלִיתָ

 
יְוָנִים נִקְבְּצוּ עָלַי אֲזַי בִּימֵי חַשְׁמַנִּים
וּפָרְצוּ חוֹמוֹת מִגְדָּלַי וְטִמְּאוּ כָּל הַשְּׁמָנִים
וּמִנּוֹתַר קַנְקַנִּים נַעֲשָׂה נֵס לַשּׁוֹשַׁנִּים
:בְּנֵי בִינָה יְמֵי שְׁמוֹנָה קָבְעוּ שִׁיר וּרְנָנִים

 
חֲשׂוֹף זְרוֹעַ קָדְשֶׁךָ וְקָרֵב קֵץ הַיְשׁוּעָה
נְקֹם נִקְמַת עֲבָדֶיךָ מֵאֻמָּה הָרְשָׁעָה
כִּי אָרְכָה הַשָּׁעָה וְאֵין קֵץ לִימֵי הָרָעָה
:דְּחֵה אַדְמוֹן בְּצֵל צַלְמוֹן הָקֵם לָנוּ רוֹעִים שִׁבְעָה


Rock of Ages

O mighty stronghold of my salvation,
to praise You is a delight.
Restore my House of Prayer
and there we will bring a thanksgiving offering.
When You will have prepared the slaughter
for the blaspheming foe,
Then I shall complete with a song of hymn
the dedication of the Altar.

 
My soul had been sated with troubles,
my strength has been consumed with grief.
They had embittered my life with hardship,
with the calf-like kingdom's bondage.
But with His great power
He brought forth the treasured ones,
Pharaoh's army and all his offspring
Went down like a stone into the deep.

 
To the holy abode of His Word He brought me.
But there, too, I had no rest
And an oppressor came and exiled me.
For I had served aliens,
And had drunk benumbing wine.
Scarcely had I departed
At Babylon's end Zerubabel came.
At the end of seventy years I was saved.

 
To sever the towering cypress
sought the Aggagite, son of Hammedatha,
But it became [a snare and] a stumbling block to him
and his arrogance was stilled.
The head of the Benjaminite You lifted
and the enemy, his name You obliterated
His numerous progeny - his possessions -
on the gallows You hanged.

 
Greeks gathered against me
then in Hasmonean days.
They breached the walls of my towers
and they defiled all the oils;
And from the one remnant of the flasks
a miracle was wrought for the roses.
Men of insight - eight days
established for song and jubilation

 
Bare Your holy arm
and hasten the End for salvation -
Avenge the vengeance of Your servants' blood
from the wicked nation.
For the triumph is too long delayed for us,
and there is no end to days of evil,
Repel the Red One in the nethermost shadow
and establish for us the seven shepherds.


Skało Zbawienia
Wychwalać Ciebie to rozkosz
Przywróć mój dom modlitwy 
i tam przyniesiemy dziękczynną ofiarę.
 

Kiedy przygotujesz rzeź dla bluźnierczego wroga, 
Następnie zakończę pieśnią hymnu poświęcenie Ołtarza.
Mam dla ciebie dobrą wizję.
Będziesz miał kaplicę i samogłoskę.
W imię tabernakulum na trąbce.:
Potem zaśpiewałem w pieśni pochwalne uwielbienia ołtarza.


Rock of ages Crown this praise   Skało zbawienia 
Light and songs to you we raise 
Our will you strengthen To fight for our redemption 
Our will you strengthen To fight for our redemption 

We celebrate with hymn and praise 
Festive candles to you we raise 
We celebrate with hymn and praise 
Festive candles we celebrate


https://lyricstranslate.com/pl/maoz-tzur-%D7%9E%D7%A2%D7%95%D7%96-%D7%A6%D7%95%D7%A8-skala-spasy-maoz-tzur.html

Skála Spásy (Maoz Tzur)
Tobě, pevnosti a skálo mé spásy,
Je milé vzdávat chválu.
Obnov dům mých modliteb 
A my tam nabídneme oběť díkůvzdání.
Až připravíš krveprolití
Pro rouhajícího se nepřítele
Pak dokončím
Se zpěvem žalmů
Znovuzasvěcení oltáře. 

PSALM 62(61)1

Bóg jedyną nadzieją

Kierownikowi chóru. Według Jedutuna2. Psalm. Dawidowy. 
Dusza moja spoczywa tylko w Bogu, 
od Niego przychodzi moje zbawienie. 
On jedynie skałą i zbawieniem moim, 
twierdzą moją, więc się nie zachwieję. 
Dokądże będziecie napadać na człowieka 
i wszyscy go przewracać 
jak ścianę pochyloną, 
jak mur, co się wali?3 
Oni tylko knują podstępy 
i lubią zwodzić; 
kłamliwymi ustami swymi błogosławią, 
a przeklinają w sercu. 
Spocznij jedynie w Bogu, duszo moja, 
bo od Niego pochodzi moja nadzieja. 
On jedynie skałą i zbawieniem moim, 
On jest twierdzą moją, więc się nie zachwieję. 
W Bogu jest zbawienie moje i moja chwała, 
skała mojej mocy, 
w Bogu moja ucieczka. 
W każdym czasie Jemu ufaj, narodzie! 
Przed Nim serca wasze wylejcie: 
Bóg jest dla nas ucieczką! 
10 Synowie ludzcy są tylko jak tchnienie, 
synowie mężów - kłamliwi; 
na wadze w górę się wznoszą: 
wszyscy razem są lżejsi niż tchnienie4
11 Nie pokładajcie ufności w przemocy 
ani się łudźcie na próżno rabunkiem; 
do bogactw, choćby rosły, 
serc nie przywiązujcie. 
12 Bóg raz powiedział, 
dwa razy to słyszałem: 
Bóg jest potężny. 
13 I Ty, Panie, jesteś łaskawy, 
bo Ty każdemu oddasz według jego czynów5


 Samo imię Jezus oznacza z hebrajskiego (ישוע, ישו – JoszueJahwe zbawieniem.
 

Śpiewnik

Folder plików

 

Najnowsze piosenki

więcej
 
na górę