ukryj menu          

Czas rozpalić piec

słowa: Jan Wołek
muzyka: Włodzimierz Nahorny
Wykonanie oryginalne: Łucja Prus
Przed rozstaniem (CD, 1998), Szeptem (CD, 1998 )

( Na podstawie wersji Magdy Umer ):

 

/ …

     g                          D-9/Fis

Mrok jak kosmaty pies  

  …

                         Eb6

Czas rozpalić piec  

  …

                  e6                                        Eb6

Miałeś przecież być, autobus twój szedł  

  …

      g                               D-9/Fis

Wróć w lampy ciepły krąg  

  …

                                 Eb6

Jabłkami pachnie dom  

  …

            Eb7      D7                                   g

Pusta kartka …

 

  …

     a7-5                       D7   g               g/F   Eb6                D7

Ostatnie jabłka z drzew postrącał wiatr, …

          g  g/F                               e7-5

  …

  Eb7                     AbMaj7 D7

Kilka mądrych zdań 

  …

  

 

Dla ciebie dziś kupiłam tych chryzantem pęk  

A tutaj jabłka z drzew postrącał wiatr 

A miałeś zerwać  

Tak mało ze mnie masz, zatroskana twarz... 

Przepraszam cię  

Przepraszasz mnie?  

Cóż, przepraszam cię  

Znów przepraszasz...  

Mhm... tak...  

Tak 

g9 g9 g/F g/F EbMaj7 EbMaj7 EbMaj7 EbMaj7 D7 D7 G0 G0 Eb7 Eb7 Eb7 Eb7 D7-5 D7-5 D7-5 D7-5 D-9/Fis D-9/Fis f6 f6 Eb6 Eb6 a7-5 a7-5 D7-9 D7-9 c7 c7 F7 F7 BbMaj7 BbMaj7 AbMaj7 AbMaj7
 
(Opracowanie na gitarę: Szymon Gołąbek 19.09.2016 )

Czas rozpalić piec - Łucja Prus
Magda Umer, Janusz Strobel - Czas Rozpalić Piec
Anna Maria Jopek-Czas rozpalić piec
"Czas rozpalić piec" - Nahorny Trio live - Mokotów Jazz Fest 2013
Czas rozpalić piec (Anna Maria Jopek, Łucja Prus cover) - Sieniawski, Blankali, Rybarczyk
Paulina Łowczak - Czas rozpalić piec (Łucja Prus cover)
Jacek Uchański - Czas rozpalić piec (cover)



Jan Wołek (ur. 20 czerwca 1954 w Warszawie)
polski malarz, poeta, pisarz, pieśniarz i karykaturzysta. Studiował filozofię. Dwukrotny zwycięzca Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie; wielokrotny uczestnik i laureat Festiwalu Artystycznego Młodzieży AkademickiejFAMA. Jako malarz – autor kilkudziesięciu wystaw indywidualnych. W 2000 przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego został "za wybitne zasługi w działalności w ruchu studenckim, za osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej" odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Napisał m.in. książki Moment z jednej całości, Cygaro dla potrzeb filmu, Na wskutek niestrawności, Po.

Urodził się w stolicy, w czerwcową niedzielę 1954 roku, kiedy słońce znajdowało się jeszcze w zodiakalnym gwiazdozbiorze Bliźniąt. Kto mógł wtedy przypuszczać, że na świat przychodzi artystyczny multitalent... Wszystko zaczęło się od estetyki na Wydziale Filozofii Warszawskiego Uniwerku. Studencki ruch kulturalny lat 70-tych, gitara, broda, kraciasta koszula i Jego bardowskie piosenki, dzięki którym stał się znany jako artysta estradowy. Potem koncerty, setki koncertów, kabaret. Był "ZAKR" i "Pod Egidą". Tworzył, tworzył, tworzył. Były festiwale, Kraków, Olsztyn, Toruń, Piosenka Aktorska, Fama.
Muzyka, poezja, malarstwo. W Jego twórczości nie zabrakło miejsca na telewizyjne i radiowe nagrania, znajdował też czas na pisanie książek, tych poważnych i tych o zimorodku. W sztuce plastycznej odnalazł się wspaniale jako twórca rysunków satyrycznych, książkowych ilustracji, ale chyba najbardziej kocha malarstwo sztalugowe, które od wielu lat dominuje na tym polu Wołkowej twórczości i prezentowane jest w wielu wystawach w kraju i na świecie, a które poznać można choćby w galerii "Suszarnia" w Kazimierzu Dolnym.
Było oczywiście mnóstwo nagród, i to tych naprawdę wielkich. Wciąż ta sama charakterystyczna łysina. I tworzy tak już od ponad 30 lat... Zresztą możecie o Nim poczytać na wielu internetowych stronach. Nas urzekł setkami znakomitych tekstów do piosenek, śpiewanych przez Tych Największych polskiej estrady, jak Irena Santor, Maryla Rodowicz, Grażyna Łobaszewska, Edyta Geppert, Hanna Banaszak, Jola Kaczmarek, Zbigniew Wodecki, Mirek Czyżykiewicz i wielu innych. O czym pisał? O życiu. O relacjach międzyludzkich, o tęsknotach, uczuciach rozmaitych, szczęściu i tragedii, międzyludzkiej chemii i miłości, było też o szparkach i dziurkach... Poetycko, estetycznie, lirycznie, romantycznie i prozaicznie, smutno i wesoło, tragicznie, zabawnie, na luzie i bardzo poważnie. Zawsze jednak magicznie. Niepowtarzalnie prawdziwie, mądrze, pięknie.
Spisaliśmy dla Was część tego piękna. W naszym serwisie znajdziecie Państwo jednak również materiały prezentujące wszystkie obszary działalności Jana Wołka - malarstwo, twórczość literacką, koncerty, spektakle, a także poświęcone Mu artykuły prasowe, wywiady etc. Nie sposób oczywiście na kilkudziesięciu stronach przedstawić multitalentu Sztuk-mistrza, jak skromnie i z właściwym sobie humorem zwykł określać siebie Jan Wołek, jednakże cieszymy się, że chociaż w ten sposób możemy oddać swój szacunek dla twórczości tego znakomitego Artysty. Zapraszamy do lektury!

www.janwolek.com/czas_rozpalic_piec.html


Włodzimierz Andrzej Nahorny (ur. 5 listopada 1941 w Radzyniu Podlaskim) – polski muzyk jazzowy, pianista, saksofonista, flecista, kompozytor i aranżer.
Nahorny przeszedł wszystkie stopnie muzycznej edukacji uzyskując absolutorium w klasie klarnetu sopockiej PWSM. Już w okresie studiów w 1959 stworzył swój pierwszy kwartet Little Four. Jeszcze w tym samym roku rozpoczął współpracę z zespołem North Coast Combo oraz – jako klarnecista – z zespołem jazzu tradycyjnego Tralabomba Jazz Band. Występował też w orkiestrze Filharmonii Bałtyckiej.
W 1962 wystąpił po raz pierwszy na Jazz Jamboree i to w roli solisty – saksofonisty altowego w big bandzie Jana Tomaszewskiego. Na tej imprezie pojawiał się prawie przez 15 lat (prezentując się w różnych – głównie Andrzeja Trzaskowskiego – zespołach w latach 1962–1977). Autorskie trio zaprezentował w 1965 na festiwalu Jazz nad Odrą. W Wiedniu (1966–1967) uhonorowany został nagrodą otrzymaną z rąk Duke’a Ellingtona. Współpracował z Bim Bomem.
Nahorny sięgał po rozmaite muzyczne tworzywo: raz komponując balladę „Jej portret”, z drugiej strony realizował się w jazzowych zespołach Andrzeja Kurylewicza, Krzysztofa Sadowskiego, Andrzeja Trzaskowskiego, Ptaszyna Wróblewskiego. Bywał też muzykiem rockowej grupy Breakout (nagrał z nimi dwie płyty), towarzyszył wokalistom –Mariannie Wróblewskiej, Łucji Prus, grupie Novi Singers oraz łączył jazz z muzyką poważną. Sporym sukcesem stały się jego jazzowe interpretacje cyklu „Mity”Karola Szymanowskiego.
Nahorny jest muzykiem wszechstronnym, zapraszanym do nagrań i koncertów innych twórców (np. orkiestr radiowych, zespołów Kazimierza Jonkisza, Jana Jarczyka, Tomasza Szukalskiego). Swoich sił próbował także jako kompozytor muzyki filmowej i teatralnej. Spod jego pióra wyszły znane tematy jazzowe i popularne piosenki.
Współcześnie nagrał serię płyt „Fantazja Polska” z jazzową interpretacją twórczości Karola Szymanowskiego („Mity”, 1997), Fryderyka Chopina („Nahorny-Chopin. Fantazja polska”, 2000) i Mieczysława Karłowicza („Nahorny gra Karłowicza”, 2000). Obecnie jest wykładowcą Akademii Muzycznej w Gdańsku na kierunku Jazz i Muzyka Estradowa.
23 marca 2003 Opera Bałtycka wystawiła premierę baletu „Fantazja Polska”.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2011).