ukryj menu          

Mury

muzyka: Lluís Llach i Grande
słowa polskie: Jacek Kaczmarski
(jest to swobodna interpretacja popularnej katalońskiej pieśni)
  e             H7          e

On …

 e                            H7

Ich …

  C            H7      e          C

On …

    C               H7              e

Śpiewał, …

 

Świec …

Znad …

Śpiewał, …

Oni …

 

   …

                   H7                e  

Zerwij …

               a                 e   

A …

            H7                 e  

I …

 

   …

                   H7                e  

Zerwij …

               a                 e   

A …

            H7                 e   (e9 e e9 e e9)

I …

 

Wkrótce …

I …

Niosła …

Dreszcze …

Śpiewali …

Jak …

I …

A …

 

Aż …

Poczuli …

I …

Szli …

Zwalali …

Ten …

Kto …

A …

 

Patrzył …

Milczał …

A …

Łańcuch …

Jacek Kaczmarski - MURY
Jacek Kaczmarski Mury


Jacek Kaczmarski (ur. 22 marca 1957 r. w Warszawie, zm. 10 kwietnia 2004 r. w Gdańsku) – polski poeta, prozaik, piosenkarz, twórca tekstów piosenek. Znany głównie dzięki piosenkom o tematyce historycznej (Rejtan, czyli raport ambasadora; Sen Katarzyny II) i społeczno-politycznej (Mury, Nasza klasa, Obława).
Postać powszechnie kojarzona z etosem pierwszej Solidarności oraz stanem wojennym – okresem, kiedy jego liryka, rozpowszechniana w nieoficjalnych wydawnictwach, identyfikowana była jako głos antykomunistycznej opozycji.
W opinii społecznej utrwalił się wizerunek Kaczmarskiego jako barda z gitarą śpiewającego „protest-songi”, choć jego twórczość wykraczała daleko poza ten stereotyp.
W 1979 r. wraz z Przemysławem Gintrowskim i Zbigniewem Łapińskim przygotował program poetycki Mury. Następnym wspólnym programem był Raj. W roku 1981 Jacek Kaczmarski zdobył nagrodę dziennikarzy na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego, następnie (w sierpniu) drugą nagrodę na Festiwalu Piosenki Prawdziwej w Gdańsku. Kolejne programy to Muzeum – poetyckie interpretacje polskiego malarstwa nawiązujące do ostatnich dwustu lat polskiej historii oraz Krzyk – z tytułowym utworem napisanym do obrazu Edwarda Muncha. Utwór Mury stał się, wbrew pierwotnemu znaczeniu, hymnem rodzącej się Solidarności i antykomunistycznej opozycji.

Lluís Llach i Grande (ur. 7 maja 1948 w Gironie) – kataloński pieśniarz.
Dzieciństwo spędził w Verges, dorastał w Figueres, studiował na uniwersytecie wBarcelonie. Tam zaczął działać w ruchu antyfrankistowskim, w grupie zwanejSzesnastu Sędziów (Els Setze Jutges), uderzającej swoją twórczością w reżimgenerała Franco. W marcu 1971 z powodu prześladowań zmuszony był opuścić Katalonię, do której powrócił w 1976.
W Polsce piosenki Lluísa Llacha spopularyzował Zespół Reprezentacyjny (płyta Za nami noc...). Piosenka L'Estaca (Pal) rozpoznawalna jest w Polsce dzięki napisanym przez Jacka Kaczmarskiego Murom, piosence do tej samej melodii, inspirowanej L'Estaca.
Pożegnalny koncert Lluís Llach zagrał w 2007 roku w Verges. Obecnie zajmuje się wyrobem win w rejonie Priorat jako współwłaściciel firmy Vall Llach.
 
  • 22 listopada 1999 – Warszawa, koncert w Teatrze na Woli w ramach festiwalu OPPA '99
  • 2 września 2000 – Kraków, koncert Solidarność 20 lat później, w ramach obchodów 20. rocznicy powstania "Solidarności", na którym wystąpili Lluís Llach, Jacek Kaczmarski i Leszek Wójtowicz
  • 3 lipca 2006 – Poznań, koncert w ramach obchodów 50. rocznicy Poznańskiego czerwca '56.