pokaż menu          

Nasza Nadzieja

(hebr. הַתִּקְוָה, HaTikva(h) – Nadzieja; arab. هاتكفا)
słowa: Naftali Herc Imber
muzyka: Samuel Cohen - na motywach melodii ludowej
tłumaczenie: Sylwek Szweda 24.04.2012
(Hymn Izraela)
( a d a / d a E7 a ) 

 

   a                                d            a 

Póki w dusz głębinie serce biije 

    d           a               E7          a

Dusza żydowska wciąąż żyyje 

         a                        d                   a

Jutrzeenkaa świta, naadszeedł czas

   d            a       E7                   a

By do Syjonu poprowadzić Nas.

   a              G       G7 C

Naadzieja nie zagiinie 

   a                     G        G7  C 

Ku wolności żwawo płyynie 

         d              a       d              C 

W własnej krainie żyyć bęędzieemy

       Ais     a                 E7                  a 
W Jerozolimie, w Syjońskiej zieemi.
         d              a       d              C 

W własnej krainie żyyć bęędzieemy

       Ais     a                 E7                  a  

W Jerozolimie, w Syjońskiej zieemi.

  

 

   a                              d            a

Ko-ol od baleiwaw pe-eni-ima

   d            a       E7         a

Nefesz jehudi ho-omi-ija

      a                           d            a

Ulfa'ateej mizrach ka-adi-ima

 d          a       E7        a

Ajin lecijon co-ofi-ija

 a                  G      G7     C

Od lo awda tikwate-ejnu

    a                         G      G7 C

Ha-atikwa bat sznot alpaajim

   d                 a         d         C 

Lihjot am chofszi beeaarceejnu

 Ais     a            E7          a

Erec cijon wijruszalaajim

   d                 a         d         C 

Lihjot am chofszi beeaarceejnu

 Ais    a             E7          a

Erec cijon wijruszalaajim

  


 

כל עוד בלבב פנימה
נפש יהודי הומיה,
ולפאתי מזרח קדימה,
עין לציון צופיה,

עוד לא אבדה תקוותנו,
התקווה בת שנות אלפים,
להיות עם חופשי בארצנו,

ארץ ציון וירושלים.  

Ais Ais
 
24.04.2012
Hatikva Hymn Izraela  Lodz Children's Choir
NASZA NADZIEJA - Sylwek Szweda 
התקווה HATIKVA
Anon. (Italy, 16th Century) - Fuggi fuggi (Ballo di Mantova)
La Mantovana (Gasparo Zanetti, 1645), mandolin & guitars
hatikva - esperanza
HATIKVA - Israel Defense Forces
Bedřich Smetana: Wełtawa (1/2)
The Moldau on glass harp-B. Smetana-Robert Tiso
La Mantovana
Gasparo Zannetti: La Mantovana
John Playford: włoski Rant [La Mantovana] od angielskiego mistrza Dancin


NASZA NADZIEJA
tłum. Szoszana Raczyńska
 
Dopóki w naszych dusz głębinie,
Serce żydowskie żywo bije,
Oko ku wschodowi się obraca,
I do Syjonu wciąż powraca.

Nadzieja nasza nie zginie,
Wszak dwa tysiące lat przetrwała,
Być narodem wolnym w swojej krainie,
W kraju Syjonu i Jerozolimy

 
NASZA NADZIEJA
tłum. ks. dr Bernard Wodecki
 
Jak długo w sercu tętni krew,
Dusza żydowska życiem drga,
I w stronę Wschodu, hen, się rwie,
Wzrok do Syjonu biegnie bram.

Tak ufność w nas nie zaginie,
Nadzieja dwóch tysiącleci,
Wolnym lud będzie w własnej krainie,
W Syjońskiej ziemi, w Jerozolimie
 
Hatikwa (hebr. הַתִּקְוָה, HaTikva(h) – Nadzieja; arab. هاتكفا) jest hymnem państwowymIzraela. Hymn został napisany przez Naftalego Herca Imbera, świeckiego galicyjskiego Żyda, który w 1882 wyemigrował do Palestyny. Treścią słów hymnu jest "nadzieja",syjonistyczne pragnienie utworzenia państwa żydowskiego w Ziemi Izraela. Jest to jeden z nielicznych hymnów państwowych napisanych w tonacji molowej.
 
Tekst poematu napisał w 1878 świecki Żyd Naftali Herc Imber, pochodzący 
z rodzinychasydów ze Złoczowa w Galicji. Ten dziewięcio-zwrotkowy wiersz nazwał Tikvatenu(Nasza Nadzieja). Wyrażał on jego uczucia i myśli powstałe na skutek budowy jednego z pierwszych żydowskich osiedli Petach Tikwa 
w Palestynie. Wiersz został opublikowany drukiem w 1886 w zbiorze wierszy Imbera pod tytułem "Barkai" (hebr.ברקאי, Gwiazda poranna). Kilka lat później wiersz został przyjęty jako hymn ruchu syjonistycznego Chowewej Syjon. Pieśń zyskała dużą popularność wśród żydowskich osadników w Palestynie.
Podczas I Kongresu Syjonistycznego w Bazylei w 1897 stała się hymnem Światowej Organizacji Syjonistycznej. Muzykę, opartą na motywach melodii ludowej, ułożył Samuel Cohen, imigrant z Mołdawii. Później słowa pieśni poprawili osadnicy z Riszon le-Cijjon.
 
 
Proklamacja państwa Izrael
Gdy w 1948 proklamowano powstanie państwa Izrael, pieśń Hatikwa została nieoficjalnym hymnem państwowym. Dopiero w listopadzie 2004roku Kneset uchwalił Prawo o Hymnie i Herbie Państwowym, które usankcjonowało pieśń Hatikwa jako oficjalny hymn państwowy Izraela.
We współczesnej interpretacji tekst hymnu obejmuje tylko pierwszą zwrotkę i refren pierwotnego wiersza. Najważniejszą treścią pozostałych zwrotek jest nadzieja utworzenia niezawisłego i wolnego państwa w Ziemi Izraela.
 
Melodia hymnu opiera się na tym samym motywie melodycznym co XVI-wieczna włoska pieśń "La Mantowana". Jej najwcześniejsza edycja w druku pochodzi z początku XVII wieku, pod tytułem "Ballo di Mantowa". Melodia ta była bardzo popularna w Europie z epoki Renesansu. Pojawia się jako hiszpański hymn "Virgen de la Cueva", sefardyjska melodia do modlitwy Hallel, pieśń ludowa jidysz "Modlitwa za Rosę",polska pieśń ludowa "Pod Krakowem", szwedzka pieśń ludowa i ukraińska "Katarzyna Kucherjawa".
Na tym samym motywie melodycznym oparty jest poemat "Wełtawa" Bedřicha Smetany, skomponowany w 1874. Piosenka, jak twierdził sam Smetana, jest szwedzkiego pochodzenia, ale użył jej, jako że charakterem odpowiadała czeskiej muzyce ludowej. W większości opracowań dotyczących pochodzenia omawianego motywu melodycznego podaje się, że melodia jest mołdawska. Wiąże się to prawdopodobnie z tym, że "Wełtawa" znana jest pod drugą nazwą – niemiecką "Moldau" (czyli Mołdawia, która nic wspólnego z Mołdawią jako krajem nie ma). Mołdawski rodowód piosenki uprawdopodobniało pochodzenie twórcy melodii Hatikwy Cohena, który był imigrantem z Mołdawii. Skąd Cohen znał tę melodię – jej pierwowzór, czy jako motyw Wełtawy, nie wiadomo.
Hatikwa jest napisana w tonacji molowej, która jest uważana za smutno brzmiącą, i stąd rzadko używana w hymnach państwowych. Jednakże tytuł (Nadzieja) i słowa podnoszą na duchu i napełniają optymizmem.